|
Postępowanie z poszkodowanym przy przechłodzeniach.
Wskutek głębokiego
oziębienia ciała spowa1niajaą się w organizmie wszystkie
procesy fizjologiczne: zmniejsza się częstość oddechów,
zwalnia czynność serca, obniża przepływ krwi w naczyniach
skóry i mięśni. Mimo oziębienia w organizmie zachowany
zostaje przepływ krwi przez ważne dla życia narządy.
Nieumiejętne, zbyt gwałtowne ogrzanie ciała może być nie
tylko szkodliwe, lecz nawet prowadzić do śmierci ratowanego.
Objawy:
-
dreszcze,
-
zaburzenia koordynacji
ruchów,
-
zaburzenia orientacji,
-
obniżona temperatura
ciała,
-
sztywność mięśni,
-
płytkie i rzadkie
oddechy,
-
słabo wyczuwalne,
rzadkie uderzenia tętna,
-
utrata przytomności,
-
brak oznak życia.
Nie wolno:
-
uznać za martwą osobę,
która uległa przechłodzeniu (hipotermii), przed próbą jej
ogrzania,
-
podawać alkoholu,
-
ogrzewać zbyt
gwałtownie,
-
zostawiać ratowanego
samego.
Należy:
-
wezwać Pogotowie
Ratunkowe,
-
jeśli ratowany jest
przytomny, powoli ogrzewać jego ciało,
-
zdjąć przemarznięte
ubranie, okryć go kocem, folią aluminiową
ogrzewać własnym ciałem,
-
przenieść do ciepłego
pomieszczenia
-
podać ciepłe napoje,
-
udrożnić drogi
oddechowe,
-
jeśli ratowany jest
nieprzytomny, sprawdzić czy ma zaburzenia oddychania;
sztuczne oddychanie rozpocząć dopiero wtedy, gdy częstość
oddechów wynosi mniej niż 6 na minutę,
-
nie rozpoczynać masażu
serca z powodu wolnej czynności serca; resuscytację
rozpocząć dopiero w razie braku tętna.
-
czekając na przyjazd
Pogotowia Ratunkowego, powoli podnosić temperaturę ciała,
- pamiętać, że odmrożone części ciała są
podatne na urazy mechaniczne.
Opracowano
na podstawie "ABC Strażaka Ochotnika", Gdańsk 1996 |
