|
W myśl
art. 15 Ustawy o ochronie przeciwpożarowej[1],
jednostkami ochrony przeciwpożarowej są:
1)
jednostki
organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej.
a) Komenda
Główna,
b) komenda
wojewódzka,
c) komenda
powiatowa (miejska), w skład której wchodzą jednostki
ratowniczo-gaśnicze,
d) Szkoła
Główna Służby Pożarniczej, pozostałe szkoły oraz ośrodki
szkolenia,
e) jednostki
badawczo-rozwojowe,
f)
Centralne
Muzeum Pożarnictwa.[2]
2) jednostki
organizacyjne wojskowej ochrony przeciwpożarowej,
3)
zakładowa
straż pożarna,
4)
zakładowa
służba ratownicza,
5)
gminna
zawodowa straż pożarna,
6)
powiatowa
(miejska) zawodowa straż pożarna,
7)
terenowa
służba ratownicza,
8)
ochotnicza
straż pożarna,
9)
związek
ochotniczych straży pożarnych,
10)
inne jednostki
ratownicze.
Państwowa Straż Pożarna
została powołana jako zawodowa, umundurowana i wyposażona w
specjalistyczny sprzęt formacja, przeznaczona do walki
z pożarami, klęskami żywiołowymi i innymi miejscowymi
zagrożeniami.
Do podstawowych zadań
Państwowej Straży Pożarnej należy:
1) rozpoznawanie zagrożeń
pożarowych i innych miejscowych zagrożeń,
2)
organizowanie
i prowadzenie akcji ratowniczych w czasie pożarów, klęsk
żywiołowych lub likwidacji miejscowych zagrożeń,
3)
wykonywanie
pomocniczych specjalistycznych czynności ratowniczych
w czasie klęsk żywiołowych lub likwidacji miejscowych
zagrożeń przez inne służby ratownicze,
4) kształcenie kadr dla
potrzeb Państwowej Straży Pożarnej i innych jednostek
ochrony przeciwpożarowej oraz powszechnego systemu ochrony
ludności,
5) nadzór nad
przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych,
6)
prowadzenie
prac naukowo-badawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej
oraz ochrony ludności.[3]
Państwowa Straż Pożarna
jest organizatorem krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego[4].
Działalność organów i
jednostek organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej
kontroluje i nadzoruje Komendant Główny Państwowej Straży
Pożarnej, który jest jednocześnie Szefem Obrony Cywilnej
Kraju oraz Centralnym organem administracji rządowej w
sprawach organizacji krajowego systemu ratowniczo-
gaśniczego oraz ochrony przeciwpożarowej.
Komendant Główny Państwowej
Straży Pożarnej jest przełożonym strażaków pełniących służbę
w Państwowej Straży Pożarnej.
Zadania i kompetencje
Państwowej Straży Pożarnej na obszarze województwa wykonują:
1) wojewoda przy pomocy
komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, jako
kierownika straży wchodzącej w skład zespolonej
administracji rządowej w województwie,
2)
komendant
powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej.[5]
Zadania i organizację
Państwowej Straży pożarnej określa Ustawa z dnia 24
sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej[6]
– 19-krotnie nowelizowana.
W Siłach Zbrojnych RP zadania PSP przewidziane w powyższej
ustawie wykonywane są przez Wojskową Ochronę Przeciwpożarową
(WOP).
Zakres tych zadań określa
rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia
1992 r. w sprawie zasad i trybu wykonywania zadań przez
Wojskową Ochronę Przeciwpożarową[7].
W szczególności są to
następujące czynności:
- organizowanie
i prowadzenie akcji ratowniczych w czasie walki z pożarami
oraz likwidacji innych miejscowych zagrożeń na terenach
będących
w zarządzie Sił Zbrojnych,
-
udzielanie
pomocy PSP w prowadzeniu akcji ratowniczych, a także
wykonywanie pomocniczych czynności ratowniczych w czasie
klęsk żywiołowych oraz innych miejscowych zagrożeń na rzecz
innych służb ratowniczych, poza terenami będącymi w
zarządzie Sił Zbrojnych,
- rozpoznawanie
zagrożenia pożarowego i innych miejscowych zagrożeń na
terenach będących w zarządzie Sił Zbrojnych oraz
egzekwowanie ich usunięcia,
- szkolenie
kadry dla potrzeb WOP i ochrony przeciwpożarowej w Siłach
Zbrojnych,
- podejmowanie
działań organizacyjno-technicznych usprawniających system
alarmowania i współdziałania WOP z jednostkami PSP oraz
innymi służbami ratowniczymi w ramach krajowego systemu
ratowniczo-gaśniczego,
- sprawowanie
nadzoru nad przestrzeganiem przepisów o ochronie
przeciwpożarowej na terenach będących w zarządzie Sił
Zbrojnych.
Strukturę
organizacyjną WOP tworzą:
1)
Szef WOP i
podległy mu Inspektorat WOP,
2)
szefowie
okręgowi WOP i podległe im okręgowe Inspektoraty WOP,
3)
szefowie
delegatur okręgowych WOP i podległe im delegatury oraz
wojskowe straże pożarne.
Szczegółową
organizację jednostek WOP oraz siedziby i terytorialny
zasięg działania delegatur okręgowych inspektoratów określa
Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, po zasięgnięciu
opinii Szefa WOP.[8]
Zadania i
czynności w jednostkach organizacyjnych WOP są realizowane
przez żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową
(posiadających kwalifikacje pożarnicze), strażaków PSP
wyznaczonych do pełnienia służby w WOP oraz pracowników
posiadających kwalifikacje pożarnicze[9].
W
poszczególnych zakładach pracy, jednostkach wojskowych,
gminach miastach, powiatach na określonym terenie mogą
działać zawodowe straże pożarne i służby ratownicze.
Organizację i
szczegółowe zasady funkcjonowania zakładowej straży
pożarnej, zakładowej służby ratowniczej, gminnej zawodowej
straży pożarnej, terenowej służby ratowniczej oraz innych
jednostek ratowniczych - określą osoby prawne lub fizyczne
je tworzące, w porozumieniu i pod nadzorem komendanta
wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej właściwego ze
względu na teren działania[10].
Podmiot, który
zdecyduje się na utworzenie jednostki ochrony
przeciwpożarowej, zobowiązany jest do utworzenia jej
schematu organizacyjnego oraz szczegółowych zasad
funkcjonowania. Musi jednak uczynić to w porozumieniu i pod
nadzorem właściwego ze względu na teren działania przyszłej
jednostki, komendanta wojewódzkiego PSP. Chodzi bowiem o to,
aby znajdujące się poza strukturami organizacyjnymi PSP
jednostki ochrony przeciwpożarowej, były zorganizowane i
funkcjonowały zgodnie z obowiązującymi przepisami
przeciwpożarowymi i pod merytoryczną kontrolą instytucji
odpowiadającej za realizację polityki państwa w zakresie
ochrony przeciwpożarowej na terenie danego województwa,
muszą one ponadto spełniać określone wymogi, a więc powinny
być jednostkami umundurowanymi i wyposażonymi w
specjalistyczny sprzęt, a zatrudnieni w nich pracownicy
posiadać odpowiednie kwalifikacje i warunki psychofizyczne.
Te ostatnie zostały wyszczególnione w rozporządzeniu
Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8
grudnia 1998 r. w sprawie wymagań w zakresie kwalifikacji
zawodowych oraz dotyczących warunków fizycznych
i psychicznych osób zatrudnionych w jednostkach ochrony
przeciwpożarowej, a także w zakresie kwalifikacji zawodowych
innych osób wykonujących czynności z zakresu ochrony
przeciwpożarowej[11].
Na terenie wsi
i małych miast ważnym elementem zabezpieczenia operacyjnego
terenu są Ochotnicze Straże Pożarne.
[1]
Dz.U. 91.81.351 z późn. zm.
[2]
Art. 8, ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o
Państwowej Straży Pożarnej. (Dz.U. 91.88.400 –
z późn.zm.).
[3]
Art. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej
Straży Pożarnej. (Dz.U. 91.88.400 – z późn.zm.).
[4]
Art. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej
Straży Pożarnej. - tamże
[5]
Art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej
Straży Pożarnej. - tamże.
[6]
Dz.U. 91.88.400 z dnia 8 października 1991 r. – z
późn.zm.
[8] §
1 i § 3 ust.1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej
z dnia 24 sierpnia 1992 r. w sprawie zasad i trybu
wykonywania zadań przez Wojskową Ochronę Przeciwpożarową
(Dz.U. 92.66.334).
[9] §
3, ust.3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z
dnia 24 sierpnia 1992 r. w sprawie zasad i trybu
wykonywania zadań przez Wojskową Ochronę
Przeciwpożarową. – tamże.
[10]
Art. 18 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie
przeciwpożarowej. (Dz.U. 91.81.351 z późn. zm.).
Wybrane zagadnienia pracy dyplomowej:
ORGANIZACJA I ZASADY FUNKCJONOWANIA
OCHOTNICZYCH STRAŻY POŻARNYCH I ICH ZWIĄZKU W OCHRONIE
PRZECIWPOŻAROWEJ RP
Opracował : Andrzej Osuch |