|
Jednym z zadań ochrony
przeciwpożarowej jest zapobieganie
powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski
żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia.
Pod tym
pojęciem rozumie się:
-
zapewnienie
koniecznych warunków ochrony technicznej nieruchomościom
i ruchomościom,
-
tworzenie
warunków organizacyjnych i formalno – prawnych,
zapewniających ochronę ludzi i mienia, a także
przeciwdziałających powstawaniu lub minimalizujących skutki
pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia.[1]
Zastosowane określenie;
„zapewnienie koniecznych warunków ochrony technicznej ...”
wynika z treści art. 4 i 6 ustawy o ochronie
przeciwpożarowej, prawa budowlanego, ustawy o lasach oraz
przepisów wykonawczych.
W praktyce chodzi o stworzenie rozwiązań architektonicznych,
zastosowania odpowiedniego wyposażenia, dostępu do środków
ochrony itp..
Natomiast „tworzenie
warunków organizacyjnych i formalno-prawnych....” to
właściwy system przepisów prawnych i przedsięwzięć
organizacyjnych (np. powołanie odpowiednich służb,
stworzenie systemu powiadamiania, mobilizacji członków
jednostek ratowniczych itp.), mających na celu zapewnienie
ochrony ludzi i mienia przed skutkami zagrożeń.[2]
Osoba fizyczna, osoba
prawna, organizacja lub instytucja korzystające ze
środowiska, budynku, obiektu lub terenu są obowiązane
zabezpieczyć je przed zagrożeniem pożarowym lub innym
miejscowym zagrożeniem.
Powyższe podmioty, a
także właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu
lub terenu, ponoszą odpowiedzialność za naruszenie przepisów
przeciwpożarowych.[3]
Zarówno Kodeks karny[4],
jak i Kodeks wykroczeń[5]
precyzują rodzaje przestępstw i wykroczeń oraz sankcje
przewidziane za ich popełnienie.
Komenda Główna
Państwowej Straży Pożarnych opracowała „Wykaz wykroczeń za
które funkcjonariusze PSP upoważnieni są do nakładania
grzywien w drodze mandatu karnego”[6],
oparty i stanowiący szczegółowe rozwinięcie treści artykułu
82 § 1 Kodeksu wykroczeń.
Ujmuje on 86 sytuacji,
stanowiących wykroczenie i jest realizowany w toku działań
kontrolno-rozpoznawczych PSP.
Właściciel,
zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu,
zapewniając jego ochronę przeciwpożarową, obowiązany jest w
szczególności:
1) przestrzegać
przeciwpożarowych wymagań budowlanych, instalacyjnych
i technologicznych,
2) wyposażyć budynek,
obiekt lub teren w sprzęt pożarniczy i ratowniczy oraz
środki gaśnicze,
3) zapewnić konserwację i
naprawy sprzętu oraz urządzeń określonych w pkt 2, zgodnie z
zasadami i wymaganiami gwarantującymi sprawne i niezawodne
ich funkcjonowanie,
4) zapewnić osobom
przebywającym w budynku, obiekcie lub na terenie
bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji,
5) przygotować budynek,
obiekt lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej,
6) zaznajomić pracowników z
przepisami przeciwpożarowymi,
7) ustalić sposoby
postępowania na wypadek powstania pożaru, klęski żywiołowej
lub innego miejscowego zagrożenia.[7]
Wymagania przeciwpożarowe
dotyczące procesów technologicznych powinny być zawarte w
instrukcjach technologiczno-ruchowych, a dotyczące obiektów
użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego – w
instrukcjach bezpieczeństwa pożarowego.
Zapewnienie
odpowiednich warunków ewakuacji oznacza zastosowanie
określonych rozwiązań konstrukcyjnych budynku lub obiektu,
zainstalowania urządzeń technicznych oraz określenia zasad
prowadzenia ewakuacji w określonych warunkach.
Stworzenie
warunków do prowadzenia skutecznych działań ratowniczych
oznacza:
-
zapewnienie
środków alarmowania straży pożarnych i innych służb,
- umożliwienie
im dojazdu do budynku, obiektu i terenu,
- udostępnienie
dokumentacji dot. warunków budowlanych, procesów
technologicznych, planów ewakuacyjnych itp.
- wykonanie
urządzeń ułatwiających prowadzenie działań (hydranty, baseny
przeciwpożarowe, cieki wodne, stałe drabiny pożarowe, tzw.
„suche piony” itp.)[8]
Szczegółowe wymagania w
zakresie dróg dojazdowych oraz przeciwpożarowego
zaopatrzenia wodnego określone zostały w rozporządzeniu
Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15
stycznia 1999 r. w sprawie określenia szczegółowych wymagań
w zakresie przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego,
ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego lub
medycznego oraz warunków, jakim powinny odpowiadać drogi
pożarowe.[9]
Natomiast
podstawowym przepisem ustalającym zasady bezpieczeństwa
pożarowego jest rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z
dnia 3 listopada 1992 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej
budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.[10]
Powyższe
rozporządzenie określa:
szczegółowe zasady ochrony
przeciwpożarowej i zabezpieczenia przeciwpożarowego
budynków, innych obiektów budowlanych i terenów oraz
wyposażania ich w sprzęt, urządzenia przeciwpożarowe i
ratownicze, a także rodzaje budynków, innych
obiektów budowlanych i terenów, w których jest wymagana
instalacja sygnalizacyjno-alarmowa.
Ponadto przepisy
szczegółowe określone są również w rozporządzeniach i
zarządzeniach innych ministrów dotyczące bezpieczeństwa
pożarowego w zakładach, obiektach i terenach podlegających
ich nadzorowi oraz w Polskich Normach.
Ścisły związek z
powyższymi zagadnieniami mają czynności
kontrolno-rozpoznawcze. Prawo do przeprowadzania czynności
kontrolno-rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej
oraz w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów
przeciwpożarowych - prawo do nakładania grzywny w drodze
postępowania mandatowego mają uprawnieni strażacy pełniący
służbę w Państwowej Straży Pożarnej oraz osoby upoważnione
przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.[11]
Członkowie
ochotniczych straży pożarnych mogą również uczestniczyć w
przeglądach przeprowadzanych przez gminy w ramach realizacji
zadań z zakresu ochrony przeciwpożarowej.[12]
Zasady
przeprowadzania czynności kontrolno-rozpoznawczych określił
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w rozporządzeniu
z dnia
19 stycznia 1998 r. w sprawie czynności
kontrolno-rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej
oraz osób uprawnionych do ich przeprowadzania.[13]
[1]
Art. 2, ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o
ochronie przeciwpożarowej. (Dz.U. 91.81.351 z późn.
zm.).
[2]
Bolesław Kurzępa – „Ochrona przeciwpożarowa w
przepisach”. Tarnobrzeg 2000 r. – str. 9.
[3]
Art. 3, ust 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o
ochronie przeciwpożarowej. (Dz.U. 91.81.351 z późn. zm.)
[4]
Dz.U. 97.88.553 z późn. zm.
[5]
Dz. U. 71.12.114 z późn. zm.
[6]
Nr BZ-II-092/4/94. KG PSP
Warszawa 1994 r.
[7]
Art. 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie
przeciwpożarowej. (Dz.U. 91.81.351 z późn. zm.).
[8]
Edward Gierski - „Podręcznik szkolenia dowódców OSP”.
Związek Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczpospolitej.
Gdańsk 2001.
[9]
Dz.U. 99.7.64. z dnia 26 stycznia 1999 r.
[10]
Dz.U. 92.92.460 z dnia 10 grudnia 1992 r. z
późn.zm. Dz.U.95.102.507.
[11]
Art. 10, ust.1 i art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991
r. o ochronie przeciwpożarowej. (Dz.U. 91.81.351 z późn.
zm.).
[12]
Art. 11a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie
przeciwpożarowej. (Dz.U. 91.81.351 z późn. zm.).
[13]
Dz.U. 98.15.69. z dnia 3 lutego 1998 r. z późn. zm. Dz.U.
99.13.121.
Wybrane zagadnienia pracy dyplomowej:
ORGANIZACJA I ZASADY FUNKCJONOWANIA
OCHOTNICZYCH STRAŻY POŻARNYCH I ICH ZWIĄZKU W OCHRONIE
PRZECIWPOŻAROWEJ RP
Opracował : Andrzej Osuch |